Mythica

Voor al je mythes en verhalen...:)
 
PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Aireolia

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 18 ... 32  Volgende
AuteurBericht
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   zo aug 28, 2011 9:44 pm

Arion

Zonder te zien dat zijn dievegge de buit al had laten vallen, bleef Arion haar volgen. Hij kwam dichtbij genoeg om zich te laten horen. 'Hé, jij daar!' schreeuwde hij. 'Geef me mijn geld terug!' Hij beet op zijn tanden en zette alles op alles om haar te pakken te krijgen. 'Houdt de dief!'

__________________________________________________
Dag 1: Naar meeting van Elrond geweest. Was de knapste daar. Ging er in een dronken bui mee akkoord dat ik een stel kleine mannetjes naar Mordor zou volgen om een gouden ring - duidelijk namaak - in een vulkaan te gooien. Enorme kater.

~L~
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   zo aug 28, 2011 10:00 pm

-Cyan-

Cyan hoorde het geroep achter zich en besloot dat er twee opties waren. Ze kon wegrennen, maar daarmee ook bevestigen dat ze een dievegge was en als het dan mis ging...Ze wreef even met haar hand over haar pols. Of ze zou de onschuldige uit kunnen hangen.
Ze draaide zich om en greep de gestolen ketting vast die inmiddels om haar nek hing. De beste verstopplek is nog altijd recht in het zicht.
"Een dief?" vroeg ze verschrikt, haar stem een tikkeltje hoger dan normaal. "Waar?" Ze deed een paar stappen naar de jongen toe. "Ik ben u zo dankbaar dat u me waarschuwde, ik zou niet weten wat ik moet doen als dat tuig zijn handen zou leggen op deze ketting. Ze stelen het tegenwoordig onder je neus vandaan, op klaarlichte dag nog wel...Dit is het enige erfstuk van mijn moeder weet u," ze pinkte een gespeelde traan weg. "Ik zou me zo verloren voelen als ik het kwijt zou raken. Dank u meneer voor de waarschuwing." Ter illustratie speelden haar vingers nog even met de hanger.
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 6:23 pm

Naqini

Lenyr's hart smolt bij de woorden van de draak. Naqini had gelijk: hij verdiende wel degelijk een warm welkom. Als jongvolwassen luchtheks had zij normaal niet veel te vertellen, maar nu nam zij volledig het voortouw, door de plotseling afwezigheid van Naqini. “Maar mijn beste draak! Dat moet u niet zeggen! U hebt nu al meer voor ons gedaan, dan u beseft en dit welkom is u volledig gegund.”
De anderen vielen haar bij.
Lenyr plaatste één hand op de krachtige, gouden hals naast haar terwijl ze door de lucht zweefde. “Mijn naam is Lenyr trouwens." stelde zij zichzelf haastig voor. Er was teveel te zien en te weinig tijd voor dat soort praatjes, dus sprak ze snel verder. "Kom; dan krijgt u een echte rondleiding door onze trots, onze stad!”
Als kinderen met een nieuw speeltje, begonnen de luchtheksen de draak vanalles te laten zien. Van de heuse akkers met luchtpruimen, tot de smederij waar de magische wapens van de luchtheksen werden gesmeed. Straaltjes mintgroen en felroze licht schoten door de kieren van de witte deur en langs de smalle opening tussen de verduisterde ramen. “Onze wapens mogen enkel in duisternis worden gesmeed, omdat zij daar hun krachten uit putten.” legde Lenyr uit. “Pas als ze klaar zijn, komen ze voor het eerst het daglicht in. Mochten zij eerder aan het licht worden blootgesteld, dat verliezen ze hun magie.”
Sezé baande zich een weg door de menigte. “En de maan geeft de wapens extra kracht! Dus wij luchtheksen zijn met onze wapens 's nachts het sterkst.” wist ze vol trots te vertellen. Het kleintje straalde gewoon nu zij opnieuw voor lerares mocht spelen. Dapper nam ze naast Lenyr plaats in de lucht. Samen met haar en wat anderen zweefde ze naast Senerum door de stad. De rest liep op de wolk mee. Sezé gebruikte deze strategisch gekozen plaats om Lenyr's uitleg te versterken met wat feiten van haarzelf.

Ondertussen:
Naqini plaatsten haar handen op Briseille's schouders. “Rustig, Bri.” sprak ze kalm.
Haar vriendin schokte en bleef de ander met grote ogen aankijken. “Hoe kun je dat nou doen? Weet je wel wat voor risico je neemt?” Ze wees met één vinger duidelijk naar Naqini's zij. “Of ben je het soms vergeten..?”
Vergeten? Hoe kon Naqini het ooit vergeten? Elke dag werd ze er wel minstens drie keer aan herinnerd. Die afschuwelijke littekens logen er niet om.. Naqini sloeg haar ogen neer en trok haar handen terug. “Nee, natuurlijk niet.. Maar ik zie gewoon niet in wat..”
“Je moet het hem vertellen, weet je.” onderbrak Briseille haar. Met een simpele beweging haalde ze wat van haar kastanjebruine lokken uit haar bleke gezicht. Ze keek bijzonder ernstig, vond Naqini. Iets wat normaal niet bepaald bij haar paste.
“Wie? Senerum?” reageerde Naqini met opgetrokken wenkbrauwen.
Briseille knikte bevestigend, maar de ander schudde vastbesloten het hoofd.
“Nee, dat kan ik niet.. Dat doe ik niet. Het is beter als hij er niet van weet.”
Een luide zucht klonk. “Je moet het natuurlijk zelf weten, maar..de draak komt er anders toch vanzelf wel achter. Als je lang met iemand optrekt, wat door jullie reis ongetwijfeld zal gebeuren, leer je de ander veel beter kennen dan je zou verwachten en andersom. Misschien nog beter dan je lief is..” Ze zweeg. Het leek alsof ze nu haar zegje wel had gedaan en haar rust weer had gevonden. Zonder er verder nog woorden aan vuil te maken, beende Briseille terug naar het welkomsfeest.
Naqini slenterde wat onbeholpen achter haar aan. Vlakbij de menigte aangekomen, bleef ze staan. Een flauwe glimlach toverde zich op haar gezicht bij het aanschouwen van de vreugde. Zo te zien waren de luchtheksen Senerum al aan het rondleiden en leken zij gelukkig het gebeuren van vele jaren terug te zijn vergeten, of dachten ze er tenminste niet telkens aan.. Tja.. voor haar was het natuurlijk ook anders, maar het verhaal was een trauma voor iedereen geweest toendertijd.

“En hier is het raadhuis, waar de ouderen overleg plegen..” sprak Lenyr vrolijk verder.
Terug naar boven Go down
Faolan

avatar

Rang : Grammatica Weerwolf
Aantal berichten : 1100
Registratiedatum : 23-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Weert

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 6:34 pm

Senerum liep vrolijk met de heksen mee en luisterde aandachtig naar Lenyr en ook naar Sezé als ze weer een boeiende opmerking maakte. "Dat zo'n plaats als dit zo lang voor de andere wezens verborgen is gebleven is buitengewoon wonderbaarlijk. Jullie willen natuurlijk niet dat de boel hier bevuild wordt natuurlijk," sprak hij terwijl naar de kleuren keek die uit de smederij kwamen. "Wat voor wapens gebruiken jullie eigenlijk?" vroeg de gouden draak. Hij liep vrolijk verder en keek zijn ogen uit. Nooit had hij verwacht dat hij zoiets als dit zou mogen aanschouwen. Hij was de luchtheksen en vooral Naqini erg dankbaar.
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 7:00 pm

Alana

Na niet al te lange tijd kwam Alana in het centrum aan. Voor haar had het lang genoeg geduurd, aangezien ze al zo veel tijd had moeten wachten op een kans om te ontsnappen. Ze kon haar geluk niet op toen ze merkte dat er ondertussen leven om haar heen was gekomen; handelslieden die hun waren tentoonspreiden bij kraampjes, deuren en ramen die werden geopend, verschillende gedempte stemmen en gelach. Ja, dit was het goede leven!
Een pijnlijke steek baande zich plotseling een weg door Alana's hart. Ergens had ze sterk het verlangen om haar ervaringen te delen met iemand, zoals ze altijd met haar broer had gedaan. Haar kleine zusje Aaricia was daar de aangewezen persoon voor, maar Alana weigerde haar mee te nemen enkel omdat ze haar wilde beschermen. Ze hield veels te veel van haar zusje om haar in zo'n groot risico te storten. Stel dat duistere lui er lucht van kregen dat er zich koninklijke personen vermomd in de stad bevonden? Dat kon alleen maar verkeerd aflopen! Als Alana in zo'n situatie terecht zou komen, was het haar eigen schuld. Maar als Aaricia dan iets zou overkomen..dat zou Alana zichzelf nooit vergeven!
Maar misschien, misschien..als ze de stad goed genoeg verkend had, kon ze haar zusje alsnog een keer meenemen. Hopelijk had ze dan ook inmiddels voldoende kennis vergaard om haar een gepaste rondleiding te geven.
Alana glimlachte en staarde dromerig voor zich uit terwijl ze langs een kraampje liep. Ze zag voor zich hoe zij en Aaricia arm in arm door de stad banjerden, bijna op zoek naar problemen. Tja..wie weet..wie weet..
Plotseling werd de prinses opgeschrikt door luide stemmen vlakbij haar. Het overstemde de rust om haar heen. Natuurlijk zou ze uiteindelijk toch in de grote menigte terecht zijn gekomen, die zich verderop toonde, maar desalniettemin verstoorde deze drukte haar gedachten. Met groot geworden ogen keek Alana naar de jongeman en het meisje vlakbij haar. “Dief?” herhaalde ze verbaasd, net luid genoeg om zich verstaanbaar te maken. Van schrik vergat ze even te ademen. Van tevoren had ze maar een paar stuivers in haar buidel gedaan (gewoon voor het geval dat) welke haar zogezegd makkelijk gestolen konden worden, maar het feit dat zich hier een dief in haar buurt bevond maakte haar zowel verbaasd als angstig. Misschien was het toch niet zo'n goed idee geweest als prinses zijnde het paleis alleen te verlaten.. Aan de andere kant.. Wie zou ook maar vermoeden dat dit armoedig uitziende meisje in werkelijkheid de kroonprinses was? Dat maakte Alana wat rustiger. Ja..dat was waar.
Ze was veilig, moest ze maar denken.
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 7:38 pm

Naqini

Lenyr haalde haar schouders op. “Tja..wat zal ik zeggen? Onze magie is sterker dan men zou verwachten.” Meer wilde ze er zichtbaar niet over zeggen, aangezien het mysterie rondom de onbekendheid van de Veneficae Aeris niet onthuld mocht worden volgens hun wetten.
Sezé had echter nog veel te leren om het gebied van discretie: “Nou het zit zo; wij hebben bepaalde bezweringen die..” Voor ze nog meer kon verraden, werd haar de mond gesnoerd door Lenyr.
“Sorry, Senerum.” verontschuldigde zij zich aan de draak. “Maar wij kunnen niet veel zeggen daarover, behalve dan dat het veel minder 'wonderbaarlijk' is dat deze plaats verborgen is gebleven, dan je denkt.” Even wierp ze een samenzweerderige blik richting drie andere luchtheksen die onopvallend terugkeken of knikten.

"Wat voor wapens gebruiken jullie eigenlijk?" luidde Senerum's vraag.
“Voornamelijk zwaarden en pijl en bogen.” antwoordde Naqini die zich nog altijd wat afzijdig hield , maar verstaanbaar had gesproken. Ze glimlachte kort toen iemand haar iets toeriep in haar eigen taal. Gehoorzaam vloog ze razendsnel weg en kwam ze nog geen minuut later terug met een helwitte schede, waar zich overduidelijk een zwaard in bevond. “Ik zal het je laten zien.” sprak Naqini terwijl ze naar Senerum toe vloog. In een vloeiende beweging haalde ze het prachtige zwaard uit de schede en liet het wapen schitteren in het licht. Felle stralen, van dezelfde mintgroene kleur als uit de smederij was gekomen, gleden in golvende bewegingen langs het glanzende lemmet. Het zwaard was zeker een meter lang en zeer indrukwekkend te noemen. In het juiste licht moest je je ogen bedekken voor zijn glans. Op het metaal waren in sierlijke tekens dingen geschreven leek het. Het schrift had iets weg van het Elvish maar was uitgebreider en groter. Dit was het basisschrift van de Veneficae Aeris. Het handvat was gemaakt van een soort donkergrijs leer en versierd met lichtblauwe patronen. “Dit is Ymôraes.” kondigde Naqini het zwaard vol trots aan terwijl ze het nog verder de lucht in stak, waardoor de stralen licht zich verder verspreidden en zo een groot gedeelte van de stad in een blauwige gloed onderdompelden.
Het viel abrupt stil om hen heen uit respect en verbazing.
Ymôraes was één van de bekendste zwaarden van de Taymyr en werd zelden getoond door de heiligheid rondom hem. Blijkbaar wilde Naqini Senerum echt hun cultuur laten zien en vertrouwde ze hem daarom dit geheim toe. Langzaam liet Naqini het zwaard weer iets zakken, de stralen kwamen weer meer naar het lemmet terug. Golven van warmte gleden door Naqini's hele lichaam, het was de magie van het zwaard dat haar verwarmde. Vanonder haar lange wimpers keek ze Senerum lachend aan. Haar ogen waren niet langer goud, maar mintgroen van kleur. “Zeker wel iets anders dan mensenwapens, hm?” klonk haar vraag. Ze grijnsde. Ze hoopte ergens dat de draak zo meer en meer begon in te zien hoe weinig luchtheksen en mensen in werkelijkheid op elkaar leken.
Terug naar boven Go down
Faolan

avatar

Rang : Grammatica Weerwolf
Aantal berichten : 1100
Registratiedatum : 23-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Weert

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 8:07 pm

De draak moest bijna lachen om de kleine luchtheks en schudde zijn hoofd voordat hij naar Lenyr keek. "Maakt u zich geen zorgen; ik zal er niet verder naar vragen," zei hij terwijl hij naar meer heksen om hem heen keek. Zijn vraag over de wapens werd beantwoord door Naqini zelf en de draak draaide zich om om naar haar te kunnen kijken. Hij vroeg zich af waar ze eerder naartoe gegaan was, maar besloot er nu niets over te zeggen. Dat kan altijd later nog. Zijn ogen spreidden zich wijd open bij het zien van het magische zwaard Ymôraes. "Wow...dit....dit is ongelooflijk....wat een pure schoonheid..." zei hij zachtjes terwijl hij naar het heldere licht keek. Toen Naqini hem weer aansprak keek hij recht in haar ogen en schrok een beetje. Waarom waren haar ogen van kleur veranderd? "N..Naqini...je ogen..." zei hij.
Terug naar boven Go down
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 8:24 pm

Arion

"Een dief?Waar?" De dievegge deed een paar stappen naar hem toe. "Ik ben u zo dankbaar dat u me waarschuwde, ik zou niet weten wat ik moest doen als dat tuig zijn handen zou leggen op deze ketting. Ze stelen het tegenwoordig onder je neus vandaan, op klaarlichte dag nog wel...Dit is het enige erfstuk van mijn moeder weet u," ze pinkte een gespeelde traan weg. "Ik zou me zo verloren voelen als ik het kwijt zou raken. Dank u meneer voor de waarschuwing." Ter illustratie speelden haar vingers nog even met de hanger.
'Een erfstuk?! De hel dat het een erfstuk is, jij schooier! Geef me mijn geld terug! Ik heb er tien dagen voor gewerkt!'
'Dief?' hoorde hij een vrouw achter zich vragen. Hij keerde zich vurig om. 'Inderdaad mevrouw! Dit meisje is niet meer dan een ordinaire dief die hardwerkende mensen beroofd van hun zuurverdiende geld! En...' Hij keek om en zag dat het meisje spoorloos verdwenen was.
'Airyon verdomme!'
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di aug 30, 2011 9:26 pm

-Cyan

Cyan vloekte even binnensmonds, haar toneelspel leek niet te helpen. Toch probeerde ze zo lang mogelijk de schijn op te houden.Plotseling kwam er hulp uit een onverwachte hoek, een vrouw sprak de jongeman aan en gaf Cyan de perfecte gelegenheid om weg te sprinten. Jammer genoeg hadden een aantal wachten haar plotselinge spurt ook gezien en dat vlak na het geroep van de jongeman dat er een dief in de buurt was maakte dat Cyan nog beter haar best moest doen om weg te kunnen komen. Ze probeerde haar achtervolgers af te schudden door hier en daar een steegje in te slaan, maar het leek erop dat het niet ging baten.


Laatst aangepast door Emena op di sep 06, 2011 1:04 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Lisora

avatar

Aantal berichten : 2666
Registratiedatum : 07-03-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Drenthe

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 9:30 am

Aaricia glimlachte naar Roxanne en opende het kleine gouden kooitje. ZIjzelf zag liever dat het beestje wat meer vrijheid kreeg maar haar ouders stonden erop dat Roxanne in dit kleine hokje moest wonen. Echter haalde ze het beestje er zo nu en dan uit zodat ze toch wat beweging kon krijgen, niet dat ze het ook maar aan iemand liet zien, haar ouders vonden Roxanne altijd een mooi siervoorwerp maar verder was het in hun ogen maar 'een vies ding'. Aaricia dacht daar anders overe n ze glimlachte dan ook toen Roxanne tevreden het hokje uitvloog en rond circelde in de kamer om vervolgens op haar vinger te landen. In het begin hield ze roxanne altijd dicht tegen zich aan maar na al die tijd had ze haar geleerd dat wanneer er iets was ze altijd weer naar haar toe kwam zodat Aaricia zelf Roxanne weer in het hokje kon zetten voor iemand hen zag. "He meisje." zei ze kalm. tevreden geluidjes kwamen uit het kleine maar reeds ook al behoorlijk oude beestje. Aaricia bracht haar vinger richting haar schouder waar Roxanne dan ook vrolijk op ging zitten. Aaricia liep richting het raam en ging in de vensterbank zitten terwijl ze afwezig naar buiten staarde.

__________________________________________________
~Shadow, Rust in vrede rose
(2008 / 19:50, 15-05-2011)
Elfje
Terug naar boven Go down
Inanna

avatar

Aantal berichten : 33
Registratiedatum : 25-07-11

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 1:13 pm

"Je bedoelt dat je niet naar tabak stinkt en woorden van meer dan twee lettergrepen uit kan spreken? Dat was me al opgevallen, inderdaad. Oh, en hoe je natuurlijk heel galant blinde jonkvrouwen in nood helpt," zei ze met een grijns. Het was sommige van de vrouwen aan boord in ieder geval ook opgehouden. Zeker Andra, die vaak in de keukens hielp, hield maar niet op over hem, en over hoe graag ze in Imogens schoenen had gestaan. Maar als hij in de buurt kwam, was het enige dat ze deed zo snel mogelijk weg lopen.

Imogen voelde verschillende vormen in hoge snelheid voorbij schieten terwijl Stan steeds dichterbij het schip kwam. Ze schoot naar voren toen het schip uiteindelijk landde, maar verspilde verder geen tijd en sprong meteen op de pier. Het rook en klonk allemaal net iets anders dan ze gewend was, maar ze kon zich nog goed oriënteren hier. De lucht van gebraden vlees dreef haar tegemoet, en ze besefte dat ze de hele ochtend nog niets gegeten had. Ze gaf een rukje aan Stans vest. "Eerst eten? Je kan wel wat vet gebruiken."
Terug naar boven Go down
Tsukiko

avatar

Rang : Bezeten Stuiterballetje
Aantal berichten : 2015
Registratiedatum : 29-04-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Eindhoven/Hengelo (ov)

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 2:16 pm

"Mag de blindejonkvrouw in nood wel wat liever zijn voor haar helper." Hij had eigenlijk plagerig zijn tong uit willen steken, maar bedacht zich toen hij Imogen aan keek. Hij sprong met een klein hupje de pier op. Hij liet de geuren zijn neus in drijven. De echte markt was nog een eindje, maar het leek alsof de ovens van de slagers op volle toeren aan het braden waren. "Wat wil je eten? Ze hebben hier van alles!" Hij pakte Imogen's hand en trok haar de straten in.
Terug naar boven Go down
http://tsukiko-chan09.deviantart.com/
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 5:44 pm

Alana

Alana was voor een moment met stomheid geslagen. Aangezien ze normaal gesproken nooit in de stad kwam, had zij een stereotype dief voor ogen gehad; een grote spierbundel in het zwart gehuld met een tal aan wapens en misschien een masker? De beschuldiging van de jongen kwam dan ook als een verrassing. Met opgetrokken wenkbrauwen staarde ze naar het meisje, maar de luid gesproken woorden van de jongeman trokken al snel haar aandacht. Haar blauwe ogen, die extra opvielen door het vuil op haar smalle gezicht, keken hem verdwaasd aan.
Plotseling stopte hij. Alana zag het ook: het meisje was verdwenen! En dat kwam door..haar..?
Beschaamd sloeg ze haar ogen neer. “Oh..” mompelde Alana binnensmonds. Ongemakkelijk verplaatste ze haar gewicht van haar ene been naar het andere. “Sorry.” Langzaam richtte ze haar blik weer op de jongeman. Een lichte blos stond op haar wangen, welke nauwelijks opviel. “Door mij is ze je ontsnapt. Het spijt me echt, maar i-ik wist niet..dat..” Alana voelde haar wangen gloeien. Fijn! Ze had nu al een goede indruk gemaakt. Als zij niks had gezegd, had die dievegge vast nooit de kans gehad om te vluchten. De prinses wilde nog meer zeggen, maar zweeg door de voorbij rennende wacht. Hadden ze haar gezien? Waren ze naar haar op zoek?
Haar ademhaling versnelde iets. Maar gelukkig leken de mannen, natuurlijk, achter het meisje aan te gaan. Iets gerustgesteld bedacht Alana wat ze liever had: of een dievegge of een opdringerige wacht in haar buurt..hm..
Eens zien: er viel nu weinig van haar te stelen en de wacht zou haar dag van vrijheid zeker weten verpesten. Tja..dus die keuze was eigenlijk niet heel moeilijk..!
Terug naar boven Go down
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 6:15 pm

Naqini

Naqini's hoofd hing iets scheef terwijl ze Senerum met een smalle grijns aanstaarde. “Hm? Wat is daarmee?” antwoordde ze gespeeld onwetend, maar haar uitdrukking zei wat anders. Ze lachte en besloot het verschijnsel maar uit te leggen, voor zover dat mogelijk was. “Mijn ogen nemen de kleur van Ymôraes' magie aan, dat is wat je ziet. En moet je dit eens voelen..” Voorzichtig plaatste ze een hand op Senerum's kop waardoor de immense warmte, voortgebracht door diezelfde magie, zich voor een deel verplaatste van Naqini's lichaam naar het lichaam van de draak. Haar arm schokte licht bij de verplaatsing. Naqini zag hoe ook Senerum's ogen van kleur veranderde. Eens zien hoe hij hier op zou reageren.. De magie deed altijd iets vreemds met zowel het lichaam als de geest, maar Naqini wist alleen de uitwerking daarvan bij luchtheksen. Hoe een draak erop zou reageren..tja..daar kon ze enkel over speculeren.
Terug naar boven Go down
Faolan

avatar

Rang : Grammatica Weerwolf
Aantal berichten : 1100
Registratiedatum : 23-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Weert

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo aug 31, 2011 7:11 pm

De magie leek wat te haperen. Dit kwam vanwege Senerum's natuurlijke weerstand tegen magie. Deze magie was echter zo sterk dat het door zijn magie schild heen ging en in zijn lichaam verdween. Zijn ogen veranderden van kleur en ineens voelde zich alsof hij veel te veel energie in zich had. Hij schudde met zijn hoofde en keek even om zeker te zijn dat er niemand boven hem vloog, voordat hij zijn bek wijd opendeed en een krachtige vlam spuwde die dezelfde kleur had als zijn ogen en de magie van het zwaard.
Terug naar boven Go down
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   ma sep 05, 2011 9:50 pm

Arion

“Door mij is ze je ontsnapt. Het spijt me echt, maar i-ik wist niet..dat..”
'Het is al goed,' antwoordde Arion werktuiglijk. Maar het was helemaal niet goed natuurlijk. Door die domme vraag van haar... Hij kalmeerde echter. Dat meisje kon er ook niets aan doen dat hij zo stom was zich te laten beroven. Met gemengde gevoelens en een hol, vermoeid gevoel in zijn maag, keek hij in de richting waarin het meisje en de wachters verdwenen waren.
'Verdomme,' vloekte hij zacht. Toen wendde hij zich weer tot de jongedame bij hem. 'Het spijt me juffrouw, maar ik kan me maar beter naar mijn huis haasten. Ik zal alle rust nodig hebben voor ik weer ga werken om die stuivers terug te verdienen.' Hij nam zijn eenvoudige arbeiderspet galant voor haar af, boog ietwat en keerde zich om met de bedoeling weg te lopen.

__________________________________________________
Dag 1: Naar meeting van Elrond geweest. Was de knapste daar. Ging er in een dronken bui mee akkoord dat ik een stel kleine mannetjes naar Mordor zou volgen om een gouden ring - duidelijk namaak - in een vulkaan te gooien. Enorme kater.

~L~
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di sep 06, 2011 1:03 pm

-Cyan-

Ze schoot zo vaak een steeg in en sloeg dusdanig vaak af in een poging haar achtervolgers af te schudden, dat ze haast zelf de weg kwijtraakte. Cyan besefte zich dat ze snel wat moest verzinnen, voor ze bij de rand van de stad zou komen en er geen ontsnappen meer mogelijk was. Op dat moment zag ze een bekend stukje, niet ver hiervandaan zou een luik naar beneden leiden. Cyan bedacht zich dat ze de meeste kans zou hebben te ontsnappen alsze de wachters heel even af kon leiden, maar ze vroeg zich af hoe ze dat zou moeten doen. Jammer genoeg kon ze zich maar een manier bedenken. Snel pakte ze de oorbellen en smeet ze deze naar achteren, naar de wachters toe. Op het moment dat zij zich bukten om de dingen op te rapen, schoot cyan weer ene steeg in en liet ze zich verdwijnen. Het waren dan misschien wel goede achtervolgers, maar niet de slimsten, dacht ze, terwijl ze zich in een voor haar zeer bekende stapel dekens liet zakken. Die heler komt later wel, een dutje is momenteel van groter belang.



ooc: inspiloos
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Lisora

avatar

Aantal berichten : 2666
Registratiedatum : 07-03-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Drenthe

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di sep 06, 2011 1:46 pm

Lunara keek naar de machtige draak voor zich, gekwetst en geketend maar nimmer gebroken. Met gruig geweld probeerde het beest zich te bevrijden. "Lunara! Wel alle blijf daar niet staan als een verdwaasd kind. Gebruik je wapens, je draak is wellicht geketend maar alleen jij kan deze naar jou hand zetten verdomme!" Hoorde ze haar tutor woest bulderen. Lunara klemde haar hand om de grote zweep in haar hand maar liet deze achterwege. Ze keek vol medelijden in haar ogen naar de draak. Een luid geluid was te horen toen de draak één van de magisch verzegelde ketenen doorbrak. Lunara liet de zweep uit haar handen vallen en keek met grote ogen op toen de draak overeind probeerde te komen met deze vrijheid. "Verdomme Lunara wees de baas, tem het wezen jij luie donder grijp je zweep en laat haar voelen wie hier de macht heeft!" Lunara klemde haar kaken op elkaar bij de woorden van haar tutoren, ze weigerde. Ze weigerde dit arme schepsel ook maar iets te doen. Toch bleef ze staan, ze was niet bang voor het beest, waar haar meesters agressie en geweld zagen zag zij slechts een angstige jonge draak opzoek naar ruimte om te leven. Ze zag hoe het beest haar poot optilde om uit te halen en sloot haar ogen. -Rustig mijn vriend- dacht ze. Echter opende ze haar ogen toen ze een zweepslag hoorde. ze zag hoe haar tutoren de draak wederom begonnen te martelen en haar met veel moeite terug in de boeien sloegen. "Dit was het voor vandaag, voorlopig blijven we bij theorie lessen als jij niet wilt luisteren." Hoorde ze een kwade stem van de hoogste leraar. ze keek hem aan en zag hoe de draak terug in haar Kooi gestopt werd. "Voor nu gaan we rusten" Zonder nog een woord te reppen draaide Lunara na dat commentaar om naar het matje in de buitenlucht waar zij als laagste leerling moest slapen. De andere studenten hadden hun draken al afgedwongen en reden voor de koning maar zij niet. Doordat haar meesters hun geduld verloren sliep zij nu in de open lucht terwijl zij in een luxueus bed sliepen in de tent.
Ze sloot haar ogen maar vatte de slaap niet, ze beraamde haar plan. ze zou hier aan ontkomen en zo zou ook de draak haar vrijheid terug krijgen.
Het was al laat toen ze opstond en zich naar de kooi begaf. terwijl ze sussende geluiden maakte verbrak ze de betovering over de ketenen waardoor deze van de draak afgleden en opende ze haar hok. Met luid kabaal stormde het beest naar buiten. "Wel alle!?" Ze keek geschrokken op toen ze zag dat ze betrapt was door haar meester "Lunara!"

In haar slaap draaide Lunara zich om. Ze droomde vaak over het verleden, wellict omdat ze nog altijd vol vragen zat. Ze trok de dekens hoger op tegen de kou.
Een luid gehinnik was te horen terwijl Lunara over de grond van het beneden volk liep. Met veel geluk was ze hier terecht gekomen, en voor nu was dit ook de veiligste plek om zich schuil te houden. niemand zou haar immers hier verwachten. Weer hoorde ze de pijnlijke kreten en ze besloot op het geluid af te gaan. Even bleef ze stil. Een paar vreemde wezens liepen vlak voor haar weg maar dat was niet wat haar blik had getrokken. voor zich stond een pegasus, een echte! Het arme beest zat verstrikt tussen de takken en zag er gehavend en gebruikt uit. Ze keek om zich heen of het veilig was en liep onderdanig naar het wezen toe "Sssh maar, ik doe je niets." fluisterde ze toen ze het dier naderde. "Ik wil je helpen." Ze zag de wantrouwen in de ogen van het dier maar hij stond haar toe, wellicht ook omdat het arme ding verstijft van de angst was. Voorzichtig bevrijdde ze de merrie uit de takken en keek ze naar de wonden op haar vacht. "Hier ik wil je helpen.." e keek omhoog en zag de volle maan schijnen. Ze keek naar haar handen de gloed was al te zien. langzaam stak ze haar handen uit richting de wonden. het arme beest deinsde voor haar weg. "Rustig maar, ik haal de pijn weg." fluisterde ze. Haar handen kregen de vreemde blauwe gloed en de eerste wonden verdwenen langzamer hand. "Zo.. dat is al beter nietwaar?" vroeg ze voorzichtig glimlachend.
Lunara gaapte en opende haar ogen. ze glimlachte en keek op naar mearin die ook al wakker was. ze kon de dag dat ze haar had gevonden nog altijd herrineren. Ze stond op en pakte haar zwaard en de zweedemantel op van de grond. ze bond de riem van het zwaard om haar heupen en deed de eerste mantel die als deken had gewerkt weer om. deze bedekte de onderkant van haar gezicht indien nodig en het was nodig. daarna deed ze de tweede mantel om die een capuchon had die ze over haar hoofd trok. ze liep naar de merrie en klopte op haar hals.ze pakte het tuig van de merrie, twee tassen die vast zaten aan riemen die Mearin nergens in hinderde. ze opende een tas en keek naar het geld buideltje. Ze hield er niet van naar de grote stad te gaan maar een enkele keer moest ze er toch echt heen om klusjes te zoeken om geld te verdienen. onopvallende klusjes dat wel. want ook zij kon niet alleen van de natuur leve hoe graag ze dat ook had gewild. Het was gevaarlijk voor hen naar de stad te gaan. zijzelf werd gezocht door haar oude meesters die in naam van de koning werkte. en hoeveel er nog meer tegen haar op waren gezet wist ze niet. daarbij was mearin één van de weinige pegasussen die nog leefde. dieven en handelaren uit de zwarte markt zouden er van alles aan doen om haar in handen te krijgen, om over piraten nog maar te zwijgen. Nee het was altijd een risico die ze liever vermeed tot het echt weer noodzakelijk was. En dit was zo'n moment. Ze steeg op de merrie en spoorde haar aan om op te steigen. de grond was voor hen beide ee stuk veiliger dus de afstand naar boven was soms wat groter. Toch duurde het niet al te lang voor de grote stad in zicht was. "hier gaan we dan meisje." zei ze zacht tegen Mearin toen ze haar die kant op dreef.

__________________________________________________
~Shadow, Rust in vrede rose
(2008 / 19:50, 15-05-2011)
Elfje
Terug naar boven Go down
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   ma sep 19, 2011 7:13 pm

Arion

Als een chagrijnig hoopje ellende liet Arion zijn benige lichaam op het met mijten vergeven matras vallen waarvan hij zich de trotse eigenaar mocht noemen. Maar wat wilde je voor een stuiver per maand? Hij mocht al blij zijn dat hij er vroeg bij was geweest en nog een matras hád, in plaats van op de vloer in het stro te moeten slapen zoals veel andere arbeiders. Op de kamer waar hij sliep, sliepen slechts negentien anderen. Er stonden vijf bedden, die ze om de beurt gebruikten. Niemand sliep immers langer dan zeven uur per dag en de ovens die de machines op gang hielden brandden dag en nacht. Arion had gehoord dat dit schip een van de oudste luchtschepen was die ooit gebouwd waren. Sommigen beweerden zelfs dat het uit de tijd stamde dat er nog hele kolonies mensen op de grond leefden, die een groot deel van het aardoppervlak beheerden. Sprookjes natuurlijk, bedoeld om de mensen respect bij te brengen voor de Koninklijke luchtarchitecten.

Op het moment dat hij gewekt werd door Kiran, die hem af kwam wisselen, voelde hij zich allesbehalve uitgerust. Zijn maag rommelde, maar zonder de stuivers kon hij nergens terecht voor een vlugge maaltijd. En zich in de rij aansluiten bij de gaarkeukens zou hem een achterstand opleveren bij zijn werk. Hij weigerde een uur langer door te gaan vannacht. Met moeite wisselde hij met de blonde knul van plaats, waarna hij de trap van het verbouwde pakhuis afdaalde en de straat opliep, op weg naar zijn werk.

Hij trok zijn overal aan in de kleedruimten en zette zijn veiligheidsmasker op. Eenmaal ter plaatse kon dat masker af, maar de gasleidingen in compartiment zestien deden raar de laatste weken. Er waren al twee mensen verminkt geraakt door een spontane breuk. Compartiment zestien bevatte geen essentiële machinerie, maar het vormde de kortste route naar het achterschip, en naar motor vierendertig, waar Arion die nacht aan moest sleutelen. Hij koos een koffer uit met kostbaar koperen gereedschap, dat alleen gebruikt mocht worden voor motorreparaties. Trots als een pauw stapte hij, toch wel wat opgebeurd, door de nauwe gangen naar zijn werkplek. Het was stikdonker bij motor vierendertig, het zoemen van het machtige apparaat een aangenaam soezerig gebrom. Arion had geleerd van de machines te gaan houden. Hij liep naar de hoek waar de dekens moesten liggen die bij ieder onderhoud onder de werkplek moesten worden gelegd om schade aan de vloer te voorkomen.
Hij schrok zich dood toen iets zich daarin bewoog en hij hief aarzelend de zwaarste koperen moersleutel die hij bij zich had.

__________________________________________________
Dag 1: Naar meeting van Elrond geweest. Was de knapste daar. Ging er in een dronken bui mee akkoord dat ik een stel kleine mannetjes naar Mordor zou volgen om een gouden ring - duidelijk namaak - in een vulkaan te gooien. Enorme kater.

~L~
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di sep 20, 2011 12:57 pm

-Cyan-

Ze wist niet of het er aan lag dat de dekens veel zachter leken dan anders, of dat het gezoem van de motor rustgevender klonk dan anders, maar ze merkte dat ze veel beter sliep dan anders. Het was pas toen ze een koele windvlaag over haar bijna naakte huid voelde, dat ze wakker werd. Blijkbaar hadden ook haar oren een par uurtje vrij genomen, normaal gesproken zou ze allang voetstappen gehoord hebben die haar zouden waarschuwen dat het tijd was om te verhuizen. Gelukkig lieten haar ogen haar niet in de steek vandaag, ze hadden nog door dat het belangrijk voor haar was om ook met in het duister wat vormen te kunnen onderscheiden. Het maakte dat ze zag dat ze niet meer alleen was.
Snel pakte ze haar mantel om zich mee te bedekken, ze kreeg het ineens een stuk warmer erdoor in de al erg op temperatuur zijnde ruimte, maar liever dat dan naakt gezien worden, vond ze. Een beetje hypocriet, dat wel, maar zolang ze er niet voor betaald werd had ze liever geen bewonderaars. Zelf kon ze niet meer zien dan dat er iemand was, maar wie weet had de bezoeker een perfect nachtzicht. Altijd het zekere voor het onzekere nemen.

"Wat doe jij hier?" vroeg Cyan vervolgens, alsof het de normaaklste zaak van de wereld was dat een machinekamer als slaapplek gebruikt werd.
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di sep 20, 2011 10:46 pm

Arion

Hij keek verbaasd naar de nog vage donkere vorm. Zijn ogen wenden langzaam aan het schimmige licht. 'Wat ik hier doe? Ja hallo, ik werk hier! Vertel jij me maar eens wat jij hier doet, juffrouw...' Er schoot hem iets te binnen. Aarzelend liet hij zijn gereedschap zakken. 'Ken ik jou niet ergens van?' vroeg hij met een behoedzame frons op zijn jongensgezicht. Zonder die vermoeidheid had hij het vast gelijk geweten. 'Geef antwoord en probeer niet te ontsnappen, of ik haal mijn meerdere.' Wat deed een zwervertje hier? hoe kwam ze voorbij de deuren?

__________________________________________________
Dag 1: Naar meeting van Elrond geweest. Was de knapste daar. Ging er in een dronken bui mee akkoord dat ik een stel kleine mannetjes naar Mordor zou volgen om een gouden ring - duidelijk namaak - in een vulkaan te gooien. Enorme kater.

~L~
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   di sep 20, 2011 10:58 pm

-Cyan-

Langzaam begon haar nachtzicht steeds beter werk leveren, niet dat ze echt veel meer zou zien dan enig ander, maar oefening baarde kunst. Vaag kon ze de trekken van het gezicht van de jongeman onderscheiden, hij kwam haar ergens bekend voor. Oh verdomme, dat ik net hem moest trekken. Cyan wist dat hij problemen kon betekenen, hij had haar zo goed als op heterdaad op stelen betrapt en kwam haar nu ook al hier tegen. Maar misschien kan ik hem wel op andere gedachten brengen...
Langzaam stond ze op en liep ze op hem af.
"Verborgen doorgangen zijn handig, weet je. Ze brengen je op erg leuke plekken en soms bij erg leuke," ze streek met haar hand over zijn borst en bracht haar mond naar zijn oor, om het laaste woord te fluisteren: "mannen."
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Alina
Moderator
avatar

Rang : Centre of the Umbriverse
Aantal berichten : 2503
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Halsteren

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo sep 21, 2011 7:37 pm

Arion

Hij gaf geen krimp toen ze hem aanraakte, hoewel iets zich vanbinnen begon te roeren. Ze was dan ook een erg aantrekkelijke dame, dat kon hij niet ontkennen. Maar helaas voor haar, herkende hij haar gezicht nu ze dichterbij stond.
'Jammer genoeg ben ik er geen van.' Hij sloot zijn hand om haar pols en keek haar fel aan. 'Geef me mijn beurs terug, dan laat ik je gaan in plaats van de stadswachten in te schakelen. Het waren maar drie stuivers, nauwelijks een buit voor iemand als jij, die snel genoeg is om wat beters te stelen.' Hij hoopte dat hij absoluut niet te vriendelijk of smekend klonk. Hij wilde niet dat ze dacht dat hij een zwakte had voor vrouwen in nood. 'En beter nog, ik laat je je slaapplaats hier houden. mijn woord erop.' Hij zuchtte. 'Alles wat ik wil is mijn salaris, zodat mijn familieleden weer een week te eten hebben.'

__________________________________________________
Dag 1: Naar meeting van Elrond geweest. Was de knapste daar. Ging er in een dronken bui mee akkoord dat ik een stel kleine mannetjes naar Mordor zou volgen om een gouden ring - duidelijk namaak - in een vulkaan te gooien. Enorme kater.

~L~
Terug naar boven Go down
Emena
Admin
avatar

Rang : Theeverslaafde kwetterelf
Aantal berichten : 2116
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 25
Woonplaats : Best

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   wo sep 21, 2011 9:48 pm

-Cyan-

Goed, dit is niet de reactie die ik verwachtte... Cyan gaf een zacht verschrikt kreetje toen hij haar pols pakte, sommige mannen schenen dat nu eenmaal opwindend te vinden. Ergens had ze het vermoeden dat het niet gold voor deze jongen.
"Ik zou het wel willen, maar het gaat niet. Ik heb je beurs niet." Meer. Ze keek hem zo onschuldig mogelijk aan, maar haar blik veranderde al snel toen ze weer begon te spreken. "Als je me niet gelooft, mag je wel proberen of je je beurs kan vinden..." Cyan vroeg zich af wat ze kon doen om te voorkomen dat hij haar zou verlinke, ze had deze slaapplek nodig. Niet dat ze er geen reserve had, maar afwisseling was nu eenmaal veiliger.
Terug naar boven Go down
http://mythica.actieforum.com
Tsukiko

avatar

Rang : Bezeten Stuiterballetje
Aantal berichten : 2015
Registratiedatum : 29-04-11
Leeftijd : 27
Woonplaats : Eindhoven/Hengelo (ov)

BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   zo sep 25, 2011 8:30 pm

Isobella

Met grote passen rende ze op haar hoge hakken door de gang. Dat stomme kind kwam niet eens opdagen, en ze was niet in haar eigen vertrekken. Ze hoopte vurig dat ze bij haar zusje zat. Belachelijk gewoon hoe durfde ze haar, Isobella laten rennen voor dat stomme tutje die haar taken niet eens serieus nam.
Ze knikte naar de bewakers bij Aaricia haar deur. Nee de jongste werd wel in de gaten gehouden. Maar de oudste zou zelfstandig genoeg zijn dus die is nu zoek, lekker is dat. Als ze dat kind vind krijgt ze toch een draai om de oren!
"Hallo jongelui." Ze keek fliterig naar de mannen, en schonk Matthew een extra blik, die jongen mocht er zeker zijn. Ze klopte luid op de deur en stapte naar binnen zonder op antwoord te wachten. Tot haar teleurstelling zag ze alleen Aaricia. "Ow kind, je bent alleen, enig idee waar Alana is?"
Terug naar boven Go down
http://tsukiko-chan09.deviantart.com/
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Aireolia   

Terug naar boven Go down
 
Aireolia
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 4 van 32Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 18 ... 32  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Mythica :: RPG's :: Open RPG's :: Aireolia-
Ga naar: